كتابدوست

	كتابدوست
	درباره كتاب و كتابخواني

اگر كوسه ها آدم بودند / برتولت برشت

دختر كوچولوی صاحبخانه از آقاي " كي" پرسيد:
اگر كوسه ها آدم بودند، با ماهي هاي كوچولو مهربانتر ميشدند؟
آقای كي گفت : البته ! اگر كوسه ها آدم بودند،
توی دريا براي ماهيها جعبه های محكمي ميساختند،
همه جور خوراكي توی آن ميگذاشتند،
مواظب بودند كه هميشه پر آب باشد.
هوای بهداشت ماهی های كوچولو را هم داشتند.
مثلا وقتی یک ماهی کوچولو باله اش را زخمی می کرد
بهش می رسیدند تا زود و بی هنگام نمیرد
برای آنكه هيچوقت دل ماهي كوچولو نگيرد،
گاهگاه مهماني های بزرگ بر پا ميكردند،
چون كه
گوشت ماهي شاد از ماهي دلگير لذيذتر است !
در آن جعبه های بزرگ برای ماهی ها مدرسه هم می شاختند
در آن مدرسه ها به ماهی کوچولوها ياد ميدادند
كه چه جوری به طرف دهان كوسه ماهی شنا كنند
ماهی کوچولوها می بایست جغرافیا هم یاد بگیرند
تا بتوانند کوسه ماهی هایی را که این طرف و آن طرف لم داده اند پیدا کنند
درس اصلي ماهيهای کوچولو اخلاق بود
به آنها مي قبولاندند

ادامه مطلب

|+| نوشته شده در یکشنبه سوم آبان 1388ساعت 13:12 توسط محمود موحدان |

خواندن کتاب / برتولت برشت

بسياري از مردم را مي‮بينيم که کتاب مي‮خوانند. اين هنر مشکلي است که کسي به آن‮ها نياموخته است. دانش قبلي آن‮ها نه براي تشخيص ضعف‮ها و نه براي تشخيص خوبي‮هاي کتاب کافي است. صحبت از کتاب‮هاي علمي نمي‮کنم که براي خواندن اکثر آن‮ها بايد علم داشت تا علم به دست آورد. خواندن قصه‮ها هم مشکل است. اغلب نويسنده در چشم به هم زدني موفق مي‮شود خواننده را به دنياي کتاب خود متوجه کند؛ بيش از آن‮که کتاب توجهي به دنياي او داشته باشد. خواننده بر سرکتابي که بايد دنيا را توصيف کند از دنيا غافل مي‮شود. نويسنده با چند فن که آموختن آن آسان ولي پي بردن به نيرنگ آن مشکل است، هيجاني توليد مي‮کند تا خواننده توجه به اصل مطلب را فراموش کند؛ از اين طريق که با کنج‮کاوي تحريک شده دنبالة داستان را مي‮طلبد. دروغ‮هايي که تا اين لحظه خوانده فرو مي‮دهد تا دروغ‮هاي بعدي را بخواند. نوشته‮اي که به خواننده مهلت دهد، کتاب را گه‮گه کنار بگذارد، تا در خوانده‮ها تأمل کند و حرف نويسنده را با انديشة خود بسنجد، کمي ضعيف به شمار مي‮آيد. مي‮گويند چنين نويسنده اي نمي‮تواند خواننده را در اختيار در بياورد. بنا بر زيبايي‮شناسي معمول بايد انديشه نويسنده يکسره پنهان و به‮قدر ممکن غيرقابل تحليل باشد. علاوه براين خواننده بايد از خود بپرسد که نويسنده چه مي‮خواسته و تا چه اندازه به خواست خود رسيده است. در حقانيت قتل بحثي نيست بايد دانست که عمل با فن و شيوه انجام شده يا نه.
در واقع بايد کتاب را چون نوشتة اشخاص متهم به جرم – که نويسندگان جز اين نيستند – خواند. مگر مي‮شود با خوش‮بيني نوشتة اشخاصي را پذيرفت که کمک مي‮کنند تا مردم بي‮چاره، دسته دسته به جنگ‮هاي خونين رانده شوند و يا خودشان از بي‮چارگي به ميدان جنگ رانده مي‮شوند. اين‮ها کساني‮اند که گندم را مي‮گندانند و مردم را از گرسنگي مي‮کشند! اين‮ها کساني‮اند که يا لگد مي‮زنند و يا مي‮گذارند لگدشان بزنند./ برگردان: بهرام حبيبي
نقل از کتاب :انديشه‮هاي متي – انتشارات تير

ديباچه

|+| نوشته شده در دوشنبه هشتم مهر 1387ساعت 13:54 توسط محمود موحدان |

مروری بر کتاب «در جنگل شهر، صدای طبل در شب، بعل»

آوارگی بخشی از زندگی روزمره‌ی برتولت برشت بود. در جست و ‌جوی یافتن مکانی آرام برای زندگی و کار، درگیر با جریان‌های ایدئولوژیک زمانه‌اش (نازی‌ها، کمونیست‌ها، کاپیتالیست‌های آمریکایی) از سرزمینی به سرزمینی دیگر فراری بود. آواره بودن، واقعیت زندگی برشت است. نوعی ناهماهنگی و عدم انسجام در آثار او موج می‌گیرد. نوعی تنهایی ترس‌آور. نوعی دور بودن از همه چیز و همه جا.
داستان ترجمه‌ و انتشار این کتاب هم کم از آوارگی خود برشت ندارد. یکی از برنامه‌های دراز‌مدت انتشارات خوارزمی، ترجمه و ویرایش مناسب و سپس انتشار دوره‌ی کامل آثار بزرگان فرهنگ و ادب جهان بود. در اولین قدم، در زمان قبل از انقلاب، سری کتاب‌های فرانتس فانون، افلاطون، داستایفسکی و تروتسکی منتشر شده بود و نوبت به برتولت برشت، نمایش‌نامه‌نویس مشهور آلمانی، رسیده بود که انقلاب اتفاق افتاد.
شش جلد از سری آثار او ترجمه و با ویرایش دکتر فرامرز بهزاد منتشر شده بود که در سال ۱۳۵۸ ترجمه‌ی این کتاب آماده‌ی چاپ شد. اما با شروع جنگ و ممیزی‌های به وجود آمده در آن زمان و نیز مشکلاتی که انتشاراتی خوارزمی بر سر مالکیت خود با نشر امیر‌کبیر پیدا کرده بود، انتشار کتاب، ۲۲ سال به تأخیر افتاد و سر‌انجام در سال ۱۳۸۰، کتاب به چاپ رسید و در سال ۱۳۸۴ پخش شد و در اختیار خواننده‌ی فارسی‌زبان قرار گرفت.
سه نمایش‌نامه‌ی این کتاب، از اولین کار‌های نمایشی برشت است. دو نمایش‌نامه‌ی اولی («بعل» در ۱۹۲۲ به صحنه رفت و «صدای طبل در شهر» هم در ۱۹۲۲) متعلق به دورانی هستند که برشت هنوز مشهور نشده بود و سومین نمایش کتاب، «در جنگل شهر» (در ۱۹۲۳ بر روی صحنه رفت) نمایشی است که شهرت اولیه‌ی برشت را برایش به ارمغان آورد. شهرتی که در پایان، او را بدل به یکی از تأثیر‌گذار‌ترین چهره‌های نمایش‌نامه‌نویس دنیا کرد. چهره‌ای که هم در فرم و هم در معنا، توانست تأثیری شگرف بر دنیای ادبیات بگذارد. طوری که می‌توان بسیاری از نویسندگان تئاتر بعد از برشت را مدیون نظریه های تئاتری او دانست.